اسماعیل قنبری – دوازدهمین رویداد هنر معاصر پرسبوک

اسماعیل قنبری
عنوان : «سآمون دَرِ»

تصوری در ذهنم مدام تکرار می‌شود؛که در زیست‌بوم من و در عمق جنگل‌های هیرکانی؛ چگونه می‌توانم تنها زندگی کنم؟ همزیستی در این شرایط با حیوان هیچ مرز تفکیک‌پذیری نمی‌تواند داشته باشد؛ اما چگونه هم‌زیستی حاصل می‌شود؟ رایج‌ترین فکری که به‌ذهنم می‌رسد این است که با غذا دادن به حیوان آن را رام کرد؛ تا بتوان همزیستی مسالمت‌آمیزی با حیوان داشت.
اما سوال اینجاست؛ که با کشتن یک حیوان دیگر و تبدیل آن به غذا برای حیوان دیگر؟
پس حیوان کیست؟ به قول ژرژ باتای: این نظم عقلانی بر تعالی «انسان» استوار است و لازمه‌ی آن قربانی کردن طبیعت تحویل‌ناپذیر «حیوان» است.
***
در منطقه‌ی جنگلی که در آن اجرا دارم؛ «سآمون دَرِ» که به‌معنای منطقه‌ایست که با دره مرز آن مشخص شده است.
که برای من مرز میان من «انسان» و «حیوان» تاویل می‌شود.
که این دره به شکافی عظیم بین من «انسان» و «حیوان» اشاره دارد.
در این اجرا «سآمون دَرِ» می‌خواهم به‌شکل تسلیم‌پذیری محض، با دست و پای بسته جسمانیت خود را در تاریکی شب آماده برای غذای حیوان کنم؛ تا به‌تعبیری شاید رستاخیز روزی باشد که من! «انسان» بتواند دل «حیوان» را شاد کند.

اسماعیل قنبری، متولد سال ۱۳۵۵ در مازندران، هنرمندی است که تحصیلات خود را در رشته صنایع‌دستی از دانشگاه هنر تبریز به پایان رسانده و در سال ۱۳۸۵ فارغ‌التحصیل شده است. او همچنین به مدت ۴ سال در کلاس‌های آزاد نقاشی و طراحی مدرن زیر نظر دکتر حمید نامدار در تبریز به مطالعه و تمرین پرداخت.
زندگی در شمال ایران و حضور در فضای طبیعی روستای قلعه‌سر (واقع در شهر نکا) تأثیر عمیقی بر رویکرد هنری او گذاشته است. این تأثیر به‌ویژه در آثار او با محوریت مسائل زیست‌محیطی نمایان است. از جمله پروژه‌های مهم او می‌توان به اجرای پرفورمنس در دوره‌های نهم و یازدهم سالانه هنر معاصر پرسبوک اشاره کرد.
قنبری تاکنون ۸ نمایشگاه انفرادی برگزار کرده و در بیش از ۱۵ نمایشگاه گروهی شرکت داشته است. 
او با استفاده از هنر خود، تلاش می‌کند ارتباط میان انسان و محیط‌زیست را به شیوه‌ای نوآورانه به تصویر بکشد و به چالش‌های زیست‌محیطی جامعه بپردازد.

اسماعیل قنبری