مریم سالور
عنوان: گوهر شبافروز و شادیهای پنهان
گوهر شب افروز؛
در پی تابلوهاى قاصدک, تابلوهایی از گل و آینه پدیدار شدند٬ شهروز صدر آن را
دست نوشته از یک شعر, چند جمله کوتاه عاشقانه نامید
نقطه مشترک گل و آینه، خاک است یعنی زمین، نقطه متضاد و کامل کننده آنها
کدری و شفافیت …… تاریکی و روشنایی
از دل این تابلوها گوهر شب افروز که از چک ههای آینه معلق در فضاست بوجود آمد،
با هر از گاه تصویرى از چش مهایی که نگاه میکنند، اینجا و آنجا
گوهر شب افروز نامى است که سهروردى براى چشم سوم به کار برد،
این اثر در فضا خود را به ما نشان میدهد….
ما آن را میبینیم و او ما را ….
شادىهاى پنهان ؛ پس آینه کاریها و کاشی کارهای شگفت انگیز مساجد و ابنیه
های تاریخی سرزمین ، همیشه باعث لبخندم شده، از کودکی تا به امروز…
مریم سالور (متولد ۱۳۳۳ در تهران) سفالگر، مجسمهساز و نقاش ایرانی است که با آثار بدیع و خلاقانهاش به یکی از چهرههای برجسته هنر معاصر ایران تبدیل شده است. او پس از پایان تحصیلات ابتدایی و متوسطه در مدارس شمیران، در سال ۱۳۵۳ برای ادامه تحصیل به لندن رفت و در رشته کامپیوتر در مدرسه عالی آکسفورد شروع به تحصیل کرد. سپس به پاریس نقل مکان کرد و تحصیلات خود را در مدرسه عالی انفورماتیک ادامه داد. پس از چهار سال کار در یک انتشارات، بهطور اتفاقی با مدرسه سرامیک و مجسمهسازی ساوینی در پاریس آشنا شد و به سرعت به یادگیری تکنیکهای سفال و سرامیک پرداخت.
در سال ۱۳۶۵، پس از اتمام دوره آموزشیاش در پاریس، به ایران بازگشت و آتلیهای شخصی راهاندازی کرد. سالور نخستین نمایشگاه انفرادی خود را در بهار سال ۱۳۶۶ در همان آتلیه برگزار کرد. در سالهای اولیه بازگشت به ایران، تمرکز او بیشتر بر روی کار سفال و سرامیک بود؛ اما بعدها به مجسمهسازی نیز گرایش یافت و با استفاده از مواد و مصالح مختلف به خلق آثار جدید پرداخت. تا سال ۱۳۶۷، او در چندین نمایشگاه از جمله نمایشگاه انفرادی گالری گلستان و نمایشگاه گروهی موزه هنرهای معاصر تهران شرکت کرد.
مریم سالور در عرصه هنر مدرن و معاصر ایران بهویژه بهعنوان هنرمند سفالگر و سرامیکساز شناخته میشود، اما تبحر او در نقاشی و مجسمهسازی نیز جایگاه ویژهای به او بخشیده است. علاوه بر نمایشگاههای متعدد از آثار خود، سالور در سال ۱۳۸۵ دبیری هشتمین دوسالانه هنر سفال، سرامیک و آبگینه معاصر ایران را نیز بر عهده داشت.










