
«بخش اول: جانِ سبز» آبان ۱۴۰۳
مرتضی واحدیان
عنوان: رو به عدم
مکان برگزاری: تهران: گالری ایرانشهر
کیوریتور: ندا درزی
ساخت و تدوین مستند: استودیو حرف هنر
مرتضی واحدیان
عنوان: رو به عدم
تکنیک: پاپیه ماشه
ابعاد: ۱۸۴ × عرض: ۶۵ ×۷۹ سانتیمتر
سال: ۱۴۰۳
سفریست گریزوار به خاطرات خانهنشینشده در تنِ تاریخ معماری کاشان که در مواجهه همزمان با تاریخزدایی و تاریخسازی به سر میبرد. این سفر از رهگذر حجم، تونلی ست به تجربه زیسته خودم در کاشان. شهری که مساحتِ دشتهایش از رهگذر ویرانهکردن بناهای کاهگلی و جایگزینکردن ویلاهای سنگی، رو به کاستیست. در وجهی دیگر، رو به عدم، یادآوری این واقعیت است که فقدان طبیعت زمانی پدیدار می شود، که ما، سایهِ سنگین معماری مدرن را بر بافتِ بناهای تاریخمندِ را نمی بینیم. در معنایی موجز، «رو به عدم» دعوت ماستِ به خوانشِ نشانه شناختی زیستِ جهان معاصر ایرانی که بر انتزاع حروف فارسی، در نوسان است.
مرتضی واحدیان|نویسنده، پژوهشگر جامعهشناسی هنر و هنرمند هنرهای تجسمی
مرتضی واحدیان زاده کاشان در سال ۱۳۶۷ است. در طول یک دهه اخیر، او بیشتر به عنوان منتقد و نویسنده در فضای گفتاری و نوشتاری فعال بوده است. وی دانشآموخته دکتری جامعهشناسی است، اما بیشتر در حال کاوش در عرصه جامعه شناسی هنر است. در سالهای اخیر، این کاوشها به شکل عملی و عملگرایانهتری بروز کرده و او هم زمان با فعالیت در زمینههای هنری، به هنر اجرا و حجم نیز پرداخته است.
بهعنوان پژوهشگر و هنرمند، مرتضی واحدیان تلاش میکند پلی میان هنر و جامعه ایجاد کند و با استفاده از روشهای خلاقانه، بینش تازهای نسبت به مسائل اجتماعی و فرهنگی ارائه دهد.
اجراها:
پرفورمنس «دال تهی» / کاشان / ۱۴۰۲
چیدمان محیطی / رشت / فستیوال هنری رَز / ۱۴۰۲
همراه با پرفورمنس «چه نیکو که اسب باشم» اثر محمود مکتبی / تهران / ۱۴۰۲
جوایز:
نویسنده برتر جشنواره ملی کتاب / ۱۳۹۴










