پرسبوک ۱۳
«بخش اول: جانِ سبز» آبان ۱۴۰۳
انیسه صالح نیا
عنوان: می سامون (مرز من)
مکان برگزاری: تهران: گالری ایرانشهر
کیوریتور: ندا درزی
ساخت و تدوین مستند: استودیو حرف هنر
انیسه صالح نیا
عنوان: می سامون (مرز من)
تکنیک: بافت و گره
ابعاد: ۶۰۰×۱۰۵×۲۹۰
سال: ۱۴۰۳
آنچه از منظر زندگی شهری نادیده گرفته شده، حضور انسان به عنوان یک جزء از طبیعت، به عنوان یک کلِ مادر است. در سالیان متمادی، مثلث انسان، طبیعت و معماری تاثیرات یکسان و برابر خود را از دست داده و تحت سلطه سودمندی و مادی گرایی انسان، نقش طبیعت و سبزینگی کم و کمرنگ تر شد تا حدی که این مثلث جای خود را به دو قطبی انسان- معماری داده است.
انسان به جای عمل کردن به نقش خود به مثابه کنشگر در طبیعت و محیط پیرامون خود، اقدام به مداخله گری منفی و تجاوز به حیات سبز نموده است. آنچه که در این اثر به آن پرداخته خواهد شد تبدیل انسان از مداخله گری آسیب زننده به کنشگری ترمیم کننده است. به نوعی که با تلاش برای سر برآوردن سبزی از صلبیت به بازتولید سبزینگی می پردازد تا سهم طبیعت به چرخه زندگی بازگردد.
انیسه صالح نیا (متولد ۱۳۶۵- نوشهر) هنرمند حوزه نساجی و فیبر آرت و ساکن تهران است. وی دارای مدرک کارشناسی ارشد معماری از دانشگاه آزاد می باشد.
از سال ۹۸ با هنر مکرمه و تپستری آشنا شد و به موازات کار معماری در حوزه هنر الیاف فعالیت خود را آغاز کرد. شروع کار او با آثار دکوراتیو بوده و تجربیات فردی و گروهی بسیاری را در این زمینه کسب نمود. از سال ۱۴۰۰ در کنار کارهای دکوراتیو رو به جنبه هنری فایبر آرت در هنر معاصر آورد و پرسبوک ۱۲ اولین سابقه حضور او در رویدادهای جمعی هنر معاصر ایران میباشد که در پائیز ۱۴۰۲ در رزیدنسی دیما (سیاهکل) برگزار گردید.
در تابستان ۱۴۰۳ از هنرمندان شرکت کننده در نمایش گروهی “آرزوی روی دادن امری همراه با انتظار تحقق آن” در گالری دیدار بود.
پرسبوک ۱۳ سومین تجربه او در رویدادهای جمعی هنری میباشد.
در حال حاضر مشغول کار روی آثاری با رویکرد ترمیم و بیان تجربه زیستهاش در مواجهه با این موضوع میباشد. هدف هنری او بازیافتگی و احیای کارایی و ارزش اشیاء و تعاریفی است که در روزمره و ذهن انسان معاصر رو به خاموشی و زوال رفته است.
